مذاکرات ادعایی آمریکا با سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران

به نظر می‌رسد مذاکراتی ادعایی میان دولت ترامپ و برخی از عناصر باقی‌مانده سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، از جمله محمدباقر قالیباف، در حال انجام است که گفته می‌شود در اسلام‌آباد پاکستان صورت می‌گیرد.

من این مذاکرات را «ادعایی» توصیف می‌کنم، زیرا مذاکرات سیاسی معمولاً میان طرف‌هایی با جایگاه و اعتبار دیپلماتیک شناخته‌شده و برابر انجام می‌شود. در این مورد، یک نماینده منتخب دموکراتیک ایالات متحده که از سوی مردم آمریکا عمل می‌کند، گفته می‌شود با افرادی از سپاه پاسداران وارد تعامل شده است که هیچ‌گونه مشروعیت یا نمایندگی قانونی از سوی مردم ایران و کشورشان ندارند—با توجه به ده‌ها میلیون ایرانی که در خیابان‌های شهرهای مختلف علیه جمهوری اسلامی اعتراض کرده‌اند—من آنان را اشغالگران کشور خود می‌دانم—پیش از کشتار ۸ و ۹ ژانویه سال جاری.

هم دولت ترامپ و هم ناظران در ایران و سطح بین‌المللی از واقعیت‌های مرتبط آگاه هستند. همان‌طور که رئیس‌جمهور ترامپ بیان کرده است، این افرادی که به اسلام‌آباد پاکستان می‌روند، تنها برای این زنده هستند که ببینند آیا می‌توانیم به اهداف خود دست یابیم یا خیر.

 


«به نظر می‌رسد ایرانی‌ها متوجه نیستند که هیچ برگی در اختیار ندارند، جز فشار کوتاه‌مدت بر جهان از طریق استفاده از آبراه‌های بین‌المللی. تنها دلیلی که امروز زنده هستند، مذاکره است»، رئیس‌جمهور ترامپ گفت.

با بازگشت به واقعیت‌های میدانی، همان‌طور که پیش از آغاز درگیری کنونی در اینجا پیش‌بینی کرده بودم:

رئیس‌جمهور ترامپ و دولت او، اسرائیل، یک خاورمیانه بازتعریف‌شده، و جامعه بین‌المللی به‌طور کلی، نمی‌توانند اجازه دهند سپاه پاسداران و شبکه‌های وابسته آن در منطقه همچنان ایران، مردم آن، منابع و آینده‌اش را در گروگان نگه دارند.

این یک امر بدیهی است.

هیچ‌چیز کمتر از یک تغییر ساختاری بنیادین—آنچه رئیس‌جمهور ترامپ از آن به‌عنوان «تغییر رژیم» یاد کرده است—کافی نخواهد بود؛ چه این امر از طریق حضور نظامی، از جمله تأمین و کنترل نقاط راهبردی مانند تنگه هرمز، جزیره خارک یا سایر مناطق تحقق یابد، تا بتوان گزینه‌ای واقعی در اختیار مردم ایران قرار داد.

اگرچه ممکن است نشانه‌ها یا سیگنال‌های موقتی از مصالحه از سوی دولت ترامپ مشاهده شود—که تا حدی ناشی از نفت، گاز و پیامدهای اقتصادی گسترده تنگه هرمز است—اما این موارد لزوماً با واقعیت‌های موجود در ایران و خاورمیانه در تعارض نیست.

در همین حال، افرادی مانند محمدباقر قالیباف و عناصر باقی‌مانده رهبری سپاه ممکن است تصور کنند که در حال مذاکره با ایالات متحده در سطحی برابر با رئیس‌جمهور ترامپ و دولت او هستند. با این حال، آنان به‌شدت در اشتباه هستند. هرگونه تعامل از سوی معاون رئیس‌جمهور ونس و تیم او، در ماهیت خود، بازتاب‌دهنده مواضع زیر خواهد بود:

    • تنگه هرمز را باز کنید، در غیر این صورت به شیوه‌ای دیگر باز خواهد شد
    • تمامی حدود ۴۰۰ کیلوگرم اورانیوم غنی‌شده ۶۰ درصد را تحویل دهید
    • تمامی سانتریفیوژها را برچیده و توان غنی‌سازی را به صفر برسانید
    • تمامی برنامه‌های موشکی بالستیک دوربرد را کنار بگذارید
    • حمایت از شبکه‌های نیابتی در منطقه را به‌طور کامل متوقف کنید
    • درهای زندان‌ها را باز کرده و تمامی زندانیان سیاسی و عقیدتی را آزاد کنید، هرچند این مورد ممکن است در حال حاضر تا حدی قابل انعطاف باشد

این امر با آنچه پیش‌تر در اینجا پیش‌بینی کرده بودم همسو است: پایان نظامی که به نام جمهوری اسلامی ایران شناخته می‌شود، یا آنچه معمولاً «تغییر رژیم» نامیده می‌شود؛ موضوعی که رئیس‌جمهور ترامپ و نخست‌وزیر نتانیاهو از آغاز این کارزار به آن اشاره کرده‌اند.

این امر همچنین—در چارچوب نگاه آنان—به مردم ایران، همان‌طور که رئیس‌جمهور ترامپ در آغاز عملیات نظامی بیان کرد، فرصتی می‌دهد تا بار دیگر به خیابان‌ها بازگردند و کنترل کشور خود را به دست گیرند.

با این حال، پرسش اساسی که همچنان بی‌پاسخ مانده، این نیست که آیا تغییر رخ خواهد داد یا نه، بلکه این است که چه کسی رهبری این گذار را بر عهده خواهد گرفت و چگونه یک همه‌پرسی بعدی طراحی خواهد شد تا مردم بتوانند نظام جدیدی از حکمرانی را، همراه با قانون اساسی جدیدی که دموکراسی کامل و سکولاریسم را تضمین کند، تأیید کنند.

به نظر می‌رسد باید چند روزی صبر کنیم و دوباره به اینجا بازگردیم و ببینیم اوضاع چگونه پیش می‌رود.

 

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

What Comes Next for the Ayatollah?

Amid the bombings and global commentary from pundits and power brokers on the 12-day war between Israel and Iran, the elephant in the room remains ignored — Iran’s illegitimate constitution, and more importantly, her silenced people. Expert commentary and analysis continue to revolve around a flawed premise: that the Islamic Republic, as it has existed for the past 46 years, will endure — with clerics merely rotating power among themselves, ruling under the same unlawful and illegitimate constitution, once again without the consent or participation of the Iranian people. In light of the recent 12-day conflict initiated by Israel against the Ayatollah’s regime in Iran—with the United States also targeting three major nuclear sites—experts have pointed out that the Ayatollah and his inner circle’s decades-long investment in proxy groups across the Middle East has largely failed to yield the intended outcomes. This naturally prompts a question: Were Israel and Western powers inattentive o...
Read more

Two Planes, One Regime: How the Islamic Republic Will End

The future of the Islamic Republic may ultimately depend on what kind of aircraft lands in Tehran first. One could carry diplomats and signal a quiet surrender of power. The other would arrive amid chaos and force. After forty years of repression, corruption, and regional violence, Iran’s ruling system now faces a choice it has long tried to postpone: a negotiated exit or a catastrophic collapse. Two radically different futures confront the Islamic Republic, both visible on the short- to mid-term horizon. In one scenario, a plane carrying senior U.S. officials—perhaps even Air Force One—lands in Tehran. Such an arrival would signal not reconciliation, but capitulation: the collapse of ideological rigidity and the beginning of an orderly dismantling of the regime itself. It would mean the Supreme Leader and the Islamic Revolutionary Guard Corps relinquishing their four-decade grip on Iran’s wealth—assets systematically looted, embezzled, and diverted to violent proxies across the Midd...
Read more

President Trump’s Ultimatum to the Ayatollah: A Defining Moment for Iran

Image
President Trump has given the Ayatollah and his inner circle a two-month deadline to submit to his demands. For the Ayatollah and his cronies, this ultimatum presents a grim reality with little to no viable options. As an Iranian-Australian deeply concerned about the human, democratic, and citizenship rights of my people—who are the sovereign owners of their country and its resources—the outcome itself is secondary. The key issue is the inevitable reckoning for a regime that has long oppressed its citizens. However, from the perspective of Iran’s ruling elite, the choice before them is a "death-death" scenario. Scenario One: Submission to Trump’s Demands Should the Ayatollah accept President Trump’s demands, this would not be a negotiation in the traditional sense but a total surrender. It would signal the beginning of a new Iran—one where political prisoners and prisoners of conscience must be released , and the persecution of those demanding basic rights is finally brought ...
Read more